Geëmigreerd naar Duitsland; het Harzgebergte


Mijn persoonlijke ervaringen en observaties als Nederlandse ondernemer in de Duitse cultuur in de Harz, het unieke berggebied in Noord-Duitsland dat ooit tot voormalig Oost-Duitsland behoorde. (DDR)

Neem ook een kijkje op:
http://www.harztocht.nl
http://www.luppbodemuehle-harz.de/nl


zaterdag 25 augustus 2018

HET ZUIDEN VAN DE HARZ: "HET KYFFERHÄUSER MONUMENT"

Ten zuiden van het Bodedal en de Luppbodemühle ligt op een half uurtje rijden een prachtig natuurgebied, de goldene Aue.  Glooiende velden; omzoomd met heuvels; krijtrotsen en weidse uitzichten. Hierin ligt een heuvelrug, die Kyfferhäuser wordt genoemd, 19 km. lang en 7 km. breed. Het hoogste punt op 473,4 m. wordt de Kulperberg genoemd.

Net als bij ons overal de hoogste berg “De brocken” (1142 m.) te zien is, is in de Kyfferhäuser overal het Kyfferhäuser monument te zien. Imposant, groots en meeslepend.
 
En over dit monument wil ik graag wat vertellen, zodat jullie net als ik het enthousiasme voelen om het te willen bezoeken wanneer je de Harz  gaat ontdekken. Historisch en mythologisch hoogst fascinerend en qua architectuur een prachtig statement in het landschap.
Het verhaal achter dit enorme monument begint in de middeleeuwen waarbij op de heuvel van de Kyfferhäuser een rijks burcht gebouwd werd ter ere van de Romeinse keizer Friedrich de 1ste (1122-1190) ook wel Friedrich Barbarossa genoemd, vanwege zijn rode baard. Deze beroemde koning werd op 24 april 1155 tot Romeinse keizer gekroond van het heilige Romeinse Rijk van de Middeleeuwen. De kracht van deze keizer, telg uit het huis Hohenstaufen, lag in het feit dat hij de strijdende familiehuizen in het Duitse rijk verbond en daarmee het land sterker maakte tegen vijanden van buitenaf. Als keizer van het Romeinse Rijk was hij beroemd vanwege zijn strategische inzichten; moed en ridderlijkheid. In zijn latere jaren droeg hij een grote rode baard, wat hem de bijnaam “Barbarossa” opleverde. In zijn laatste jaren  nam hij deel als tempelier aan de kruistochten.
Op weg naar Palestina in 1190 overleed hij aan een hersenbloeding terwijl hij een bad nam in de rivier de Selef in Turkije.

De legende van Barbarossa.
Zoals vaker bij geliefde grootheden was de dood onacceptabel. De legende ontstond al snel, dat Frederich de 1ste niet dood was, maar in een grot in de Beierse Alpen in slaap was gebracht door tovenarij. Hij zat in een grot op zijn troon waar zijn enorme rode baard de grot vulde en raven (brengers van het nieuws), in en uit vlogen. Op een dag zou de keizer ontwaken om zijn vaderland opnieuw te redden wanneer het in nood zou zijn. Deze legende heeft zich verplaatst naar de heuvel van de Kyfferhäuser, waar in de diepte van de heuvel, onder de burcht, die ter ere van de Keizer gebouwd is, in een grot, Barbarossa slaapt tot de op dag van vandaag.
Het verhaal van Barbarossa heeft veel overeenkomsten met de bij ons meer bekende legende van Koning Arthur. Ook hier een legendarische koning, die de stammen verenigt (ridders van de ronde tafel) en die ooit terug zal keren om het land te redden. Dit soort legendes vertegenwoordigen het thema van “dood en wedergeboorte”.
We maken nu een grote sprong in de tijd. Het monument van Keizer Wilhelm de 1ste.
Na de dood van de eerste Duitse keizer Wilhelm de 1ste in 1888 werden meerdere monumenten ter nagedachtenis aan hem opgericht, waaronder dit Kyfferhäuser Monument. Het werd gebouwd op de ruïne van de Middeleeuwse krijgs burcht van Friedrich Barbarossa. De toren van de middeleeuwse burcht is nog altijd te zien aan het eind van het enorme complex. Deze plek werd gekozen met een symbolisch doel, dat ook terug te zien is in de enorme beelden.
Het beeld van Barbarossa, in zandsteen uitgehouwen, staat beneden in een grot. Het laat een ontwakende keizer zien, symbolisch voor de aanvang van de redding van het rijk. Wanneer je naar boven kijkt of de 247 treden van de trap naar boven neemt zie je het uit koper gemaakte glorieuze 11m. hoge standbeeld van Keizer Wilhelm de 1ste, in positie vóór de 57m. hoge toren bekroond met de enorme keizerskroon. 
Wilhelm zit zegevierend te paard, symbool voor de strijd, overwinning en hereniging van het keizerrijk, wat hem de bijnaam “Barbablanca”(witbaard) opleverde en naast hem 2 opkijkende figuren. Rechts van de keizer een Germaanse krijger met vleugelhelm, symbool voor de strijdkracht en oorlog en links een vrouwenfiguur met schrijfgerei, symbool voor de geschiedenis en geschiedschrijving. Voor deze hele figurengroep is  8.850 kg koper en 8.250 kg ijzer voor de constructie gebruikt. De inscriptie “Wilhelm I., Dem Begründer des Reiches, Die deutschen Krieger” (Wilhem de 1ste, de stichter van het Rijk; de Duitse strijdmacht) is in 1945 door de Russische bezetter verwijderd.

Door het beeld van Wilhelm de 1ste boven Barbarossa te plaatsen, stelde Wilhelm I zichzelf boven deze middeleeuwse keizer. Het doel was het duidelijk maken van zijn positie. Het toonde het verband aan tussen de rijken van Karel de Grote, de Hohenstaufen (de dynastie waartoe Barbarossa hoorde) en het keizerrijk onder de Hoherzollern. Het gerucht gaat, later Adolf Hitler en de nazi’s deze mythe van een groot rijk ook gebruikt hebben. Hitler toonde in het openbaar veel respect voor de voormalige Keizer en had plannen de grote monumenten uit het Keizertijd op te knappen en zijn eigen monument toe te voegen om aan te geven, dat de nazitijd het logische gevolg was van de neergang van het keizerrijk. Het Kyfferhäuser monument heeft een aantrekkingskracht op nazi aanhangers, iets waar de bewaarders van het monument zich stevig tegen verzet hebben tot op de dag van vandaag. Bijeenkomsten van rechts-extremistische groeperingen zijn verboden. 
Als laatste is nog het vermelden waard, dat je hoog op het monument bij helder weer fenomenale uitzichten hebt met in het noorden de bergen van de Harz en naar het zuiden de bossen van het Thüringer Woud en dat de Goldene Aue prachtig is om een rondrit te maken na een bezoek aan dit historische, indrukwekkende monument.

maandag 2 juli 2018

"Ik vertrek" een emigratiedroom met ondernemingszin"


Dagelijks vertrekken 39 Nederlandse emigranten naar Duitsland, op zoek naar Duitse degelijkheid,
werkers mentaliteit, goedkope huisvesting en gunstige ligging (weg maar toch dichtbij).

Het voormalig Oost Duitsland blijft aantrekkingskracht houden op mensen met emigratieplannen.
Het beeld, dat je hier voor een habbekrats een prachtig onroerend goed op de kop tikt is inmiddels behoorlijk achterhaald. Natuurlijk liggen hier de prijzen nog altijd een stuk lager dan elders, maar menigeen maakt de cruciale vergissing om voor weinig geld een opknapper te kopen, zonder zich te realiseren wat het kost om te renoveren of hoe de regels je behoorlijke beperkingen op kunnen leggen.
 
Ook denkt de komende emigrant dat het runnen van een toeristisch bedrijf “een eitje” is en de gasten vanzelf wel komen.

 

Wil je als startende ondernemer deelnemen aan de arbeidsmarkt voor wat extra inkomen, dan is kennis over kwalificaties; salariëring en arbeidstijden erg handig vooraf.
Voor de kinderen bijvoorbeeld is het niet eenvoudig om in de cultuur te integreren, alleen al omdat het onderwijssysteem hier anders in elkaar steekt. En de droom om meer tijd met het gezin door te brengen klopt vaak niet met ouders, die zeker in het begin, 
7 dagen in de week moeten werken.
 
Wij bieden daarom een vakantie met ruimte om je te oriënteren op het wonen en werken in Duitsland met de praktijk van ons vakantiegebied. Je krijgt hierbij alle informatie over het kopen of pachten van een bedrijf; de onroerend goed markt; een idee over de financiën; het onderwijs; de gezondheidszorg; de arbeidsmarkt en niet te vergeten de cultuur van het voormalig Oost-Duitsland, dat nog steeds een eigen gezicht heeft. Je mag meedraaien in ons eigen bedrijf, zodat je de dagelijkse realiteit leert kennen en onze begeleiding is persoonlijk afgestemd op jouw leerwensen.
Zeker weten, dat je bij vertrek een realistisch beeld hebt gekregen over je emigratiedroom om thuis verder uit te werken en genoten hebt van onze prachtige omgeving.
Wanneer je, met of zonder kinderen, een week uittrekt voor deze (werk)vakantie, dan kun je wellicht een succes maken van je emigratie. Geïnteresseerd? 
Neem contact op via www.luppbodemuehle-harz.de/nl

zaterdag 23 juni 2018

Zin in een beetje tijdreizen naar de Middeleeuwen?

Quedlinburg (spreek: Kweetlinboerg) De mooiste vakwerkstad van Duitsland!
Duitse geschiedenis en belangrijke overblijfselen zijn te vinden in de mooie vakwerksteden van Duitsland. In de oude vakwerksteden is er een heel bijzondere romantische sfeer. Gelukkig zijn er veel plaatsen in Duitsland waar het historische stadscentrum en de middeleeuwse flair bewaard zijn gebleven. Je zult versteld staan van welke felle kleuren en ongewone bouwmethoden de ongeveer een miljoen vakwerkhuizen met de typische skeletconstructie uit hout in Duitsland werden ontworpen.
Meer dan 2000 vakwerkhuizen zijn te vinden in Quedlinburg in Saksen-Anhalt – de stad is erkend als UNESCO werelderfgoed. De gebouwen, die acht eeuwen oud zijn, zijn ingedeeld in vijf verschillende bouwperioden en worden onderhouden door onderzoek en renovatie.
Quedlinburg wordt beschouwd als de grootste vakwerkstad in Duitsland, veel van de vakwerkhuizen staan op de monumentenlijst. Voor een mooie wandeling nodigen de markt en Breitestrasse uit. Een uitgebreide stadswandeling met veel info is in de Luppbodemühle aanwezig.
 
Op de burchtheuvel (Schlossberg) van Quedlinburg is een bezoek aan de kapittelkerk van St. Servatius de moeite waard. Een fantastisch mooi bewaard voorbeeld van een Romaans-Gotische  bouwstijl.
 Één van de stijlperiodes die in Quedlinburg ruimschoots voorhanden, is de Gründerzeit bouwstijl.
“Aber halt, die Niederländer wissen ja gar nicht, was das ist: Gründerzeit”, een woord, dat voor Duitsers een haast mythische klank heeft.
Gründerzeit is de tijd rondom de stichting van het Duitse keizerrijk in 1871. In deze tijd vond in Duitsland een belandrijke industriële revolutie plaats met een geweldige economische opleving.
De handelsgrenzen zijn weggevallen in de 40 Duitse staatjes in 1834 en door de vrije handel wordt industrialisering mogelijk. Het spoornetwerk wordt uitgebreid en de vraag naar kolen; staal en machines stijgt met grote sprongen. Vooral  Bouwbedrijven en in tweede instantie de grondleggers van de Duitse industrie, waaronder Krupp, Siemens, Borsig, en het grote chemieconcern BASF, profiteren hiervan en geven de Duitse economie een boost.
Siemenshuis in Goslar
De steden dijen uit en overal worden nieuwe wijken uit de grond gestampt, er wordt flink gebouwd en dat in de zogenaamde Gründerzeit stijl. Wat is kenmerkend voor deze bouwstijl.
Een prachtige façade met imposante erkers en stucwerk versieringen die wel van suikergoed lijken. De raamkozijnen rijkelijk gedecoreerd en pompeuze zuilen links en rechts werken het geheel af.
Je ziet veel bloemen-  of geometrische ornamenten en in muuralkoven en op hoeken zie je groteske fabelwezens.  De bovenste etages zijn voorzien van spitsgevels en de raampartijen hebben ronde bogen. Al met al is het een mengeling van historische bouwstijlen, die de typische Gründerzeit stijl een gezicht geeft. Ongeremd bedienen architecten zich van voorgaande periodes; kopiëren en combineren ongegeneerd uit verschillende historische stijlen in wat opnieuw uitgevonden wordt als neogotiek; neorenaissance  en Neobarok.
postkantoor Quedlinburg
Overigens wordt de neobarok stijl als laatste moderichting binnen de Gründerzeit stijl gezien.
De Duitse keizer Wilhelm de 2de, koning van Preussen had een grote voorliefde voor deze protserige, pronkerige bouwstijl en daarom wordt deze periode ook wel de “Wilhelminischer Stil” genoemd.
Aan het einde van de 19de eeuw raakt de Gründerzeit bouwstijl uit de mode en wordt door de Jugenstil (art nouveau); neoclassicisme en uiteindelijk de “nieuwe zakelijkheid” of “Bauhaus stijl” opgevolgd.
Heden ten dage zijn veel mensen weer op zoek naar een huis uit de Gründerzeit vanwege zijn grote leefruime met hoge plafonds en gestucte binnenmuren. Je moet echter wel wat meebrengen om zo’n pand te kunnen betalen.

dinsdag 12 juni 2018

MET EEN TIJDSAFSPRAAK OP DE KOFFIE KOMEN IN DE HARZ


Duitsland lijkt verdeeld in verschillende tijdzones. Vreemd zul je zeggen…er is toch maar 1 tijdzone? Zeker, dat is waar, maar hoe Duitsers de tijd aanduiden verschilt in Noordwest Duitsland en in Oost-Zuid Duitsland. Ben je in het Oosten of Zuiden op vakantie en je spreekt een tijd af voor bijvoorbeeld een diner; koffie of je wilt weten tot hoelang een winkel open is, dan moet je wel het volgende weten om misvattingen te voorkomen.

 Ik leg het uit met een voorbeeld. In Nederland begint het journaal om 20.00 en duurt tot 20.15.

In het westen van Duitsland duurt het dan tot “Viertel nach Acht”. “Viertel” staat hier voor ons “kwartier”. Tot zover snappen wij Nederlanders het nog wel. Ben je nou in het Oosten of Zuiden van Duitsland dan duurt het Journaal tot “Viertel  Neun”.  Al in de war? Het zit namelijk zó.

Hier gaat men uit van het uur dat vóór je ligt. Dan denk je misschien dat het kwartier betekent dat het 8.45 betreft en daar zit nou net de crux. Men kijkt naar het uur dat komt (Neun, of 9) met het idee van een zandloper, dat volloopt. Bij Viertel is het ¼ vol, dus 8.15. Bij 8.45 wordt dan Dreiviertel Neun. Deze manier van tijdaanduiding stamt nog uit de Middeleeuwen waarbij in Oost- en Zuid Duitsland in het telsysteem bij de breuken naar het getal dat voor je ligt gekeken werd. Wij zijn in deze verwarring rondom de tijdaanduiding al een paar keer flink op de koffie gekomen bij het afspreken van de tijd voor het ontbijt voor onze gasten. Op de vraag: “hoe laat wilt u ontbijten”? kregen we als antwoord: “Viertel Neun, bitte”. Nou dan ben je mooi te laat als je om 8.45 aankomt en je gasten onverrichter zake zijn vertrokken.
Om de koffie niet te missen in je vakantie heb ik een handig tabelletje....
 

zaterdag 9 juni 2018

Waldeinsamkeit: een Duits woord met een universeel gevoel.


De Duitse taal is verbazingwekkend slim, daar waar het op een specifiek gevoel aankomt.
Eén woord omvat meer dan je nauwelijks kunt uitleggen in één zin in andere talen. Een woord dus, dat zich niet laat vertalen, waardoor het een begrip wordt, ook in andere talen.

Zo’n woord is WALDEINSAMKEIT .

Ik heb het woord “waldeinsamkeit” gevonden  in veel talen; gedichten en titels van muziekstukken en schilderijen, maar gek genoeg niet in het Nederlands…wij kennen dit begrip niet..

Het is één van die Duitse woorden met een zwaarwegende, bedekte gevoelslading.
Letterlijk vertaald betekent “Wald”: wildernis of bos. “Einsamkeit” betekent letterlijk eenzaamheid of alleen zijn. Waldeinsamkeit verwijst echter naar een specifiek gevoel van alleen zijn in de bossen.

Het roept wellicht in eerste instantie een ongemakkelijk, wat angstig gevoel op, maar het is toch een positief begrip, dat rust en naar binnen gerichte aandacht suggereert in een idyllische omgeving.

Als je ooit een wandeling alleen in het bos hebt gemaakt en je voelt je daarna een stuk prettiger, dan begrijp je het. De rust van het bos scherpt je zintuigen die afgestompt zijn door de vele prikkels van het stadse leven. Je zintuigen komen weer tot leven in een vredige, lichte spanning….elk moment word je geluiden en schaduwen gewaar die je onverwachte sensaties opleveren. Je verbeelding snelt je vooruit bij het sjirpen van wat een vogel zou kunnen zijn; het kraken van het blad onder je voeten; de wind tussen de takken of zelfs je eigen snelle ademhaling en het kloppen van je hart.
 
Het begrip Waldeinsamkeit wordt ook wel in overdrachtelijke zin gebruikt en het betekent zoiets als: je wilt even tot jezelf komen. In het Engels bijvoorbeeld spreekt men dan van „I fled into the green Waldeinsamkeit“ of in het Duits: „Ich floh in die grüne Waldeinsamkeit“
 
Dan is er zeker ook een stroming, die de melancholieke, sombere kant van waldeinsamkeit als uitgangspunt neemt. Dan is de gevoelswaarde het meest te vergelijken met “de Blues”; de muziekstroming, die de zwaarmoedige kant van het leven beschrijft. Als je bij de Blues in een melancholische stemming verloren raakt in gedachten en overpeinzingen, dan raak je in een staat van Waldeinsamkeit.
 

En zeker is, dat de wildernis en bossen van Duitsland majestueus en mysterieus zijn…speciale plekken. Als vanzelf voel je je hier alleen, waardoor je verdwalen kunt in je eigen gedachten, terwijl je erdoor heen struint. Misschien is het wel daarom, dat de Duitsers het woord “Waldeinsamkeit” hebben. Zij weten méér dan ieder ander hoe het is om alleen te zijn in de wildernis en je daarna als herboren te voelen.


 

zondag 4 januari 2015

Nieuws uit het BODETAL

Vanaf Januari 2015 heeft de Luppbodemühle naast 3 mooie appartementen ook 4 gastenkamers om landelijk te logeren met een ontbijtje. Je kunt kiezen voor een kamer met een tweepersoons bed of een kamer met 2 éénpersoons bedden. Er is een mooie ontbijtzaal waar je op je gemak wakker kunt worden met eventueel een muziekje. Wanneer je bijvoorbeeld een LAW loopt of bezig bent met een fietsroute, is het aan het eind van een inspannende dag heerlijk bijkomen in onze tuin op de veranda met een drankje en even de vermoeide voeten in de stromende beek te hangen.



zondag 30 november 2014

De molenin de Harz heeft haar naam terug

Na 8 jaar heeft onze molen eindelijk haar naam weer boven de hoofdingang staan. We zijn er trots op. Ook de binnenkant is inmiddels grondig gerenoveerd en beschikt nu over een ontbijtzaal/trainingsruimte; een grote hal met bibliotheek en 2 toiletten. De eerste verdieping heeft 2 mooie. moderne appartementen en op de bovenste verdieping liggen 4 kamers met eigen badkamer op gasten te wachten. Via onze site vind je alle informatie: www.luppbodemuehle-harz.de