Geëmigreerd naar Duitsland; het Harzgebergte


Mijn persoonlijke ervaringen en observaties als Nederlandse ondernemer in de Duitse cultuur in de Harz, het unieke berggebied in Noord-Duitsland dat ooit tot voormalig Oost-Duitsland behoorde. (DDR)

Neem ook een kijkje op:
http://www.harztocht.nl
http://www.luppbodemuehle-harz.de/nl


maandag 11 april 2011

Langzaam Lente

De natuur begint hier nu echt te ontwaken. Voorzichtig groen laat zich zien. Het bos heeft een schitterend tapijt van bosanemonen, waardoor de aanblik vriendelijk en zacht wordt. Ook de bomen beginnen uit te lopen. De larixen op ons terrein krijgen de kenmerkende rode bolletjes, waar straks prachtige bloeisels uit ontstaan en het gras wordt weer wat groen. Ons eekhoorntje is weer terug en scharrelt rond een boom, als Jurre de deur uit komt stuiven, recht op het beestje af. Deze schiet de boom in en Jurre kijkt verbaasd omhoog, alsof hij net zo verrast is als het beestje zelf. Eigenwijs en hoog in de veiligheid kijkt hij naar beneden, de oortjes gespitst. Jurre vindt het alweer klaar en rent verder. Het enige minpuntje is, dat we weer eens een bezoek hebben van mollen, gezien het aantal hopen in de tuin. Het helpt weinig als je de hopen egaliseert...je draait je om en zie daar weer een nieuwe. De afgelopen jaren heb ik geluidsstaven in de grond gezet, die soms helpen, maar meestal niet. Ik blijf zoeken naar een manier om ze te laten vertrekken, omdat ik een rigoreuse manier niet zie zitten.

Onze buren nodigen ons uit voor de eerste grill-abend. Hoog in de top-tien van de Duitse volkssporten is het BBQen ofwel grillen zoals dit hier heet. Zelf ben ik er geen fan van, maar het is hun manier van een gezellige avond. Veel vlees en een biertje. Ook hadden de buren wilde knoflook voor ons geplukt en dit is erg lekker door een salade of op de boterham, zoals je bijvoorbeeld een lenteuitje gebruikt. In veel delen van Duitsland is de wilde knoflook beschermd en mag niet geplukt worden. Afijn, we gaan het eens uit proberen, het ruikt in ieder geval fantastisch.

zondag 3 april 2011

zomers

Het is nu zaterdag en we zijn gisteren rond de middag aangekomen. Vanwege het zachte lenteweer hebben we de aanhanger die vol met gerooide coniferen de winter heeft doorgebracht uit de garage gehaald. In het land een eindje verderop laden we uit. Ook het tuinafval van de gerooide boom, die weg moest voor de aanleg van de volbiologische beerput, bengen we die kant op. Het klinkt als een klein karweitje, maar toch met z'n tweeen nog een uurtje of 2 werk. Moe, maar voldaan zetten we onszelf achter een biertje...de eerste van dit seizoen. Bier is een wereld op zich in Duitsland. Alle soorten en maten zijn verkrijgbaar. De Hasserode is hier het lokale biertje; heerlijk fris. Er zijn 2 brouwerijen hier in de buurt. Een ervan staat in Quedlinburg en is tegelijk een hotel en cafe. Erg de moeite waard om een biertje te nuttigen. De grote stookketels zijn vanuit het cafe te zien en het is geweldig ingericht met een grote binnentuin. Ook drinken we graag een wit biertje in de zomer, heerlijk. Afijn, terug naar het werk. In de zomer hebben we paarden op het land lopen van iemand uit het dorp. Dat heeft zo zijn voordelen. Ik vind het erg gezellig en ze stampen fijn het land aan, dat omdat het lager ligt in een dal, erg drassig was. Nu na 2 seizoenen paarden is het stevig.
De eigenaar van de paarden bewerkt het land door het te maaien en te eggen en na wat snoeiwerk verbranden ze vandaag het tuinafval en daar kon dat van ons mooi bij. Wel zet zo'n verkapt paasvuur het hele dal blauw van de rook, maar gelukkig is er af en toe wind. De eigenaar is met de hele familie aanwezig, inclusief vrouwtjeshond die het goed kan vinden met Jurre. Voor hem dus ook een feestje. Ze zitten gezellig te picknikken met brood op een stok in het vuur. We konden, omdat we zelf bezoek hadden, er niet bijblijven.
's middags komen er mensen aan de poort. Weer een van de vele bezoekers, die als kind hun vakanties in de molen doorbrachten, toen het nog bezit was van DHW Rodleben, een chemisch bedrijf, dat kinderen van werknemers gezonde lucht en sportieve vakanties bood. Van 1946 tot 1989 heeft molen duizenden kinderen te gast gehad en velen komen na al die jaren terug om te kijken of de molen nog bestaat. Leuk om hun verhalen te horen. Ik laat de mensen het appartement zien en ze zijn enthousiast. Wie weet komen ze terug voor een hernieuwde vakantie. Verder heb ik de zomerse zaterdag gebruikt om de veranda en het tuinmeubilair schoon te maken. Het was echt verrukkelijke zomerse dag.