Geëmigreerd naar Duitsland; het Harzgebergte


Mijn persoonlijke ervaringen en observaties als Nederlandse ondernemer in de Duitse cultuur in de Harz, het unieke berggebied in Noord-Duitsland dat ooit tot voormalig Oost-Duitsland behoorde. (DDR)

Neem ook een kijkje op:
http://www.harztocht.nl
http://www.luppbodemuehle-harz.de/nl


zondag 24 maart 2013

DE HARZ EN DE EEKHOORN




Hij is nog steeds "alive and kicking", de eekhoorn in de Harz. Dit schattige beestje met zijn rode vacht, die hoog in de boom met zijn voorpootjes zijn eten wegknabbelt; staart op de rug gekruld en met mooie pluimen aan de oren. Hier in de Harz zijn ze gelukkig weer regelmatig te zien, nadat een aantal jaren geleden de stand drastisch terug liep vanwege een ziekte. Toen ik eerst de andere kleuren, zoals zwart; grijs en bruin zag, dacht ik dat het om een andere soort ging.
Inmiddels weet ik, dat dit vooral te maken heeft met de hoogte in de Harz.
In hoog gelegen koudere gebieden zie je meer kleurvarianten dan in laag gelegen warmere gebieden, vandaar. De meeste mensen, die ons bezoeken zien een zwarte eekhoorn voor het eerst en zijn erg verbaasd over de verschillende kleuren, die onze eekhoorns dragen. De eekhoorn is een veel geziene gast op ons terrein, omdat onze oude bomen voedsel verschaffen in de vorm van denneappels; eikels en beukennootjes. Maar dit voedsel wordt alleen geproduceerd door oude bomen. Wist je dat dennen pas vruchten dragen bij een leeftijd van 30-40 jaar en de spar als hij 50-60 jaar oud is? Beuken en eiken produceren ook pas op een leeftijd tussen 50-80 jaar. Vandaar dat de eekhoorn zich meer thuis voelt in de Harz  dan in andere regio's in Duitsland. Wel is het zo, dat het maar eens in de zoveel jaar voorkomt, dat alle bomen grote hoeveelheden vruchten dragen, zodat de populatie eekhoorns zich in zo'n jaar goed uitbreid. Maar naast de vruchten staat ook vlees op het menu van de eekhoorn, wat ze toch minder aandoenlijk maakt. Ze roven vogelnesten leeg en schuwen een hapje jonge vogel niet.
Er zijn echter wel factoren die de eekhoorn met uitsterven bedreigen. Zoals ik al eerder beschreef zijn mensen in de buurt geneigd om prachtige 160 jaar oude bomen te kappen, vanwege de angst dat ze door stormen die de afgelopen jaren langs trokken, omwaaien.
Daarnaast vormt een soort, die in Engeland en Italië de europese eekhoorn al verdreven heeft, een bedreiging. In deze landen is de rode eekhoorn al uitgestorven.
Het is de amerikaanse grijze eekhoorn, die in de 19de eeuw ooit uitgezet, Europa steeds meer bezet. Deze Amerikaanse grijze eekhoorn is groter en agressiever. Je herkent hem het best aan het feit, dat hij geen pluimen op zijn oren draagt. In de Harz is hij gelukkig nog niet doorgedrongen, maar misschien is dit een kwestie van tijd. Voorlopig geniet ik nog van het bezoek van de rode eekhoorn, als hij zijn pinda's en walnoten in de winter komt halen en als ik stoor, dit met zijn duidelijke taal laat weten. Ik hoop, dat ik hier samen met onze gasten nog lang van kan genieten.
MAY THE FORCE BE WITH YOU mooie Europese eekhoorn!!

zondag 3 maart 2013

WOLVEN in de Harz


 
 DE TERUGKEER VAN DE WOLF IN DE HARZ
 
De Big Three in de Harz. Je denkt misschien meer aan een safari in Afrika (the Big Five), maar van oudsher leefden grote roofdieren als de beer; de wolf en de lynx vrij in de Harz.
Zij hielden het natuurlijk evenwicht in stand.Lange tijd heeft de mens deze grote roofdieren bejaagd, omdat hij zich bedreigd voelde en volksverhalen over aanvallen op vee en kinderen zeker hebben bijgedragen. Beer; wolf en lynx zijn uiteindelijk uitgestorven. Met het verdwijnen van deze bewoners werd de mens gedwongen om de wildstand kunstmatig op peil te houden, want het hert; de ree en het wild zwijn hadden niet langer een natuurlijke vijand. Hiermee is de jacht uitgegroeid tot een niet altijd gezonde beheersing van het natuurlijk evenwicht in het natuurgebied van de Harz.

Er is dus zeker veel voor te zeggen om terugkeer van de Big Three toe te juichen. Met behulp van veel natuurbescherming is de lynx inmiddels terug in het Natuurpark Harz en het bestand breidt zich op gezonde wijze goed uit. Er zijn regelmatig encounters in het wild gesignaleerd met deze mooie en schuwe grote kat.

De wolf is een roofdier, dat oorspronkelijk ook in de Harz een thuis had. Hij is in het verleden wreed bejaagd en daarom al lang uitgestorven. Na 200 jaar keert de wolf op natuurlijke wijze terug in Duitslands meest noordelijke gebergte: de Harz.
 Door veel natuurbeschermers wordt verlangend uitgekeken naar de terugkeer van dit met negatieve legenden omgeven roofdier. De meeste mensen kijken echter met vooroordelen en angsten naar deze ontwikkeling. Vandaar dat een wat meer genuanceerde kijk naar zijn terugkeer wel op zijn plaats is.

De wolf heeft een groot jachtgebied en daarmee een groot territorium. In de Harz is er zeker voldoende ruimte voor een aantal roedels. De wolf leeft immers in familieverband met een vaste sociale structuur. De wolf kan zich meesterlijk aanpassen en overleeft ook goed in een schrale leefomgeving. In veel opzichten lijkt hij daarmee op de mens. Misschien, dat de mens daarom een haat-liefde verhouding tot de wolf heeft, vanwege deze gelijkende eigenschappen.
 In de aanwezigheid van voldoende voedsel jaagt de wolf eigenlijk alleen op wild, zoals reeën; groot wild (herten); wilde zwijnen en hazen. Zelden staat de veestapel in de velden op zijn menukaart. Alleen bij hoge uitzondering zijn er in het verleden in gebieden waar wolven leven aanvallen op mensen geregistreerd. Dit bewijst wel, dat volksverhalen niet helemaal verzonnen zijn.
 
Duidelijk is, dat de wolf geen aaibaarheidsfactor heeft, wat een ontmoeting met een wolf niet zonder risico maakt. In normale gevallen, wanneer je rustig blijft, zal de wolf zijn aftocht blazen als zijnde zijn natuurlijke instinct.
Om zoveel mogelijk verlies van vee in de velden te voorkomen door aanvallen van wolven zijn goede voorzorgsmaatregelen te nemen. Met afrasteringen waar spanning op staat of bescherming van het vee door bijvoorbeeld herdershonden. Dit zou voldoende kunnen zijn.
 
De wolf staat in Duitsland onder natuurbescherming en het is verboden om op hem te jagen. Om de onvermijdelijke terugkeer van de wolf goed te begeleiden en de acceptatie te bevorderen zou het goed zijn dat er uitgebreide informatie gegeven zou worden door de Natuurbescherming om mensen met alle verschillende belangen van de goede , maar ook van de gevaarlijke kanten op de hoogte te brengen. Natuurbescherming zou niet de arrogante fout moeten maken, dat mensen het succes van de terugkeer van de wolf als vanzelfsprekend zullen ervaren.