Geëmigreerd naar Duitsland; het Harzgebergte


Mijn persoonlijke ervaringen en observaties als Nederlandse ondernemer in de Duitse cultuur in de Harz, het unieke berggebied in Noord-Duitsland dat ooit tot voormalig Oost-Duitsland behoorde. (DDR)

Neem ook een kijkje op:
http://www.harztocht.nl
http://www.luppbodemuehle-harz.de/nl


dinsdag 21 mei 2013

MANNENWEEKEND typisch Duits en leuke gasten

Ik ben erachter! Het is een mannenweekend.
Een aantal weekenden hebben we een mannengezelschap te gast gehad. Gemiddeld een groep van 7 dertigers. Er is er één, die het contact legt en bij ons boekt. Waar naar gezocht wordt, is een plek in de natuur met genoeg buitenruimte en een gelegenheid om te BBQen.
Op de dag van aankomst komen ze overal vandaan uit het Duitse land...van Hamburg tot München tot Berlijn. Zoals je ziet op de foto hebben we gelukkig parkeerplek genoeg. Ze zijn duidelijk blij om elkaar te zien, gaan samen op pad om te wandelen; te mountainbiken of het wellnessparadijs in Thale te bezoeken. 's avonds zitten ze tot diep in de nacht gezellig bij een vuurtje buiten of op de veranda te kletsen met een drankje en de BBQ. Een jongensding met spijkerwedstrijden; een balletje trappen; een beetje ouwehoeren.
We hebben ontdekt dat dit een erg leuk Duits gebruik is onder vriendengroepen, die elkaar op deze manier ontmoeten door 1 maal per jaar een weekend te organiseren. Zo verliezen ze elkaar niet uit het oog, ondanks dat hun dagelijkse leven zich ver van elkaar afspeelt. Ik ken dit fenomeen niet in Nederland, maar ik ben natuurlijk ook geen man. Maar dit zijn vriendelijke jongens, die het naar hun zin hebben en als gasten leuk zijn om te hebben. Ik was bijvoorbeeld wel verbaasd hoe netjes alle groepen tot nu toe het appartement achter hebben gelaten en hoe enthousiast ze waren over onze plek en ondanks dat de drank rijkelijk vloeit, wordt niemand vervelend; luidruchtig of spuugt zijn bed onder.

vrijdag 10 mei 2013

PINKSTEREN IN DE HARZ rituelen op de Questenberg

 
In het zuiden van de Harz in het prachtige kalksteengebergte ligt het dorpje Questenberg. Een idyllisch kanaaldorpje, dat de moeite waard is om te bezoeken. Bovenop de Questenberg zie je uit de verte al een wat vreemd bouwwerk. Je nieuwsgierigheid wordt gewekt als je, dichterbij gekomen, ziet hoe groot het is. Het is de zogenaamde Questenboom. Bij de zonsopgang van 1ste pinksterdag wordt hier ieder jaar op feestelijke wijze een mooi ritueel uitgevoerd, dat nog stamt uit de zonnecultus van de Germanen en als gebruik is overgenomen door de Christenen. De Questenboom is een 10 meter hoge eiken boomstam, verankerd in het krijtsteen. De dikke takken zijn stomp afgezaagd om de boom te kunnen beklimmen. Aan deze boomstam hangt een enorme krans met een doorsnee van 2 meter uit berkentakken. Met Hemelvaart wordt in het dorp deze krans elk jaar van fris groen gemaakt en op 1ste pinksterdag vóór zonsopgang als het dorp met trompettengeschal gewekt is, trekt de dorpsbevolking naar de Questenboom om als de zon opgaat het voorjaar te begroeten met het ophangen van een nieuwe krans bovenin de boom. Later op de dag wordt de oude krans verbrand onder het genot van een bordje zuurkool met spek. Inmiddels is dit ritueel uitgegroeid tot een waar volksfeest, waar ook veel toeristen op af komen. Omdat Pinksteren de vrije dagen zijn voor veel motorrijders om te toeren is dit voor hen een geliefd uitje. 
 



 

zaterdag 4 mei 2013

De Harz en het NAZI-regime. Een herdenking

4 mei Dodenherdenking in Nederland. De slachtoffers van de 2de wereldoorlog worden herdacht.
68 jaar na beeindiging van deze gruwelijke oorlog wil ik schrijven over hoe het platte land van de Harz rondom Allrode ten tijde van de opkomst van het nationaal socialisme door terreur en angst te zaaien gegijzeld is door de Duitse nazi dictatuur.

Bij de verkiezingen op 6 maart 1933, na de brand in de Reichstag, werd de NSDAP de sterkste partij in Duitsland. De Harzdorpen kozen vooral voor de SPD en de KPD en vormden hiermee de sterkste kracht. Met behulp van noodverordeningen en terreur schakelden de regerende nationalsocialisten hen stapsgewijs uit en vervingen de posities tot op gemeente niveau met de eigen partijgenoten. De verkiezingen waren nauwelijks voorbij of een onvoorstelbare terreur werd ingezet in de dorpen waar geen nazi meerderheid was. Tegenstanders werden gearresteerd; urenlang verhoord; geïntimideerd om hun politieke voorkeur te wijzigen. De regionale pers sprak honend van een vrijwillig afzien en een begin van verbetering. Het waren de door de staat gelegitimeerde rollcomando's van de Braunschweiger SA die de acties uitvoerden, onder wie veel criminelen uit de stad. Op 19 maart vielen ze Blankenburg binnen en werden 100 personen gearresteerd. Bij elkaar gedreven in een café werden ze geïntimideerd en verhoord. Op 20 maart overviel de SA talrijke mensen in Braunlage, waar ze vastgehouden in een gebouw werden gemarteld. Op 21 maart viel deze terreurbende Hasselfelde binnen en pakten 70 mensen op. Ze werden vast gehouden in een paardenstal en toen het donker werd afgerost met gummiknuppels; paardenzwepen en ossenriemen. Een aantal raakten zo ernstig gewond, dat ze naar het ziekenhuis van Blankenburg gebracht werden, zonder ook maar verhoord te zijn. Op 23 maart was het dorp Zorge aan de beurt. Hier opnieuw hetzelfde verhaal. 40 mensen opgepakt en terwijl ze moesten wachten op hun verhoor, werden ze door 15- tot 20 SA leden mishandeld. Wie meer dan 1 keer verhoord werd, werd even zoveel keer in elkaar geslagen, In Allrode werd de vlag van de rijksbannier door plaatselijke nationasocialisten veroverd en openlijk verbrand. De terreur van maart 1933 werd ruimschoots overtroffen door de gruwelijkheden van de SS in September van dat jaar. In de omgeving van Blankenburg werden 140 mannen en vrouwen opgepakt door 50 geuniformeerde SSers uit Braunschweig. Deze gevangenen zijn sadistisch gekweld; bewusteloos geslagen; opgehangen en tot wederzijdse gruwelijkheden gedwongen. Verschillende gevangenen hebben geprobeerd om zelfmoord te plegen. Hoeveel mensen deze gevangenneming overleefd hebben is niet bekend.

Ik bericht over deze voorbeelden om te pleiten. Een pleit voor begrip na 68 jaar voor de verhalen van mensen in een land, die niet gekozen hebben voor de dictatuur van Hitler en zijn nazi's. Over mensen die in het eigen land gegijzeld werden om mee te werken aan de verschrikkingen en nergens heen konden vluchten.