Geƫmigreerd naar Duitsland; het Harzgebergte


Mijn persoonlijke ervaringen en observaties als Nederlandse ondernemer in de Duitse cultuur in de Harz, het unieke berggebied in Noord-Duitsland dat ooit tot voormalig Oost-Duitsland behoorde. (DDR)

Neem ook een kijkje op:
http://www.harztocht.nl
http://www.luppbodemuehle-harz.de/nl


zondag 27 april 2014

DE HARZ EN JONG GELUK IN HET VOORJAAR

 
Het mooiste seizoen is  los gebarsten. Alles wordt groen en de bloesems zijn alom. De natuur kent zijn jong geluk en verwelkomt de kleine biggetjes bij de wilde zwijnen en de lammetjes bij de moeflons. Ook worden de komende maand de jonge vossen geboren Met een beetje geluk kun je iets van deze weelde met eigen ogen zien. Wel blijft het op de weg uitkijken voor een overstekend gezin zwijn en ook voor een moederzwijn met kleintjes is het uitkijken voor haar beschermingsdrang.
Ze kan zich met de kleintjes ophouden in laag struikgewas en zal, als ze zich bedreigd voelt, de aanval inzetten. De moeflons met hun lammetjes vind je alleen in het Selketal; de enige plek in de Harz waar deze dieren in het wild leven. Voor een totaal overzicht van al het jonge geluk is een bezoek aan het Tierpark Thale in dit voorjaar een goede en veilige manier om met het hele gezin voor weinig geld op safari te gaan. Je vindt het Tierpark Thale op de Hexentanzplatz in Thale.
 

 

vrijdag 4 april 2014

WANDELEN IN DE NATUUR VERMINDERT STRESS



Wandelen in de natuur vermindert stress en helpt de gedachten te ordenen. Deze gedachte is terug te vinden bij uiteenlopende denkers als de grote filosoof Immanuel Kant, de intellectuele vader van de Amerikaanse psycholoog William James en de spirituele schrijver Deepak Chopra. De laatste tijd wordt deze mening echter ook ondersteund door psychologisch onderzoek.

 
 
De Canadese psychologen Elizabeth Nisbet and John Zelenski vroegen studenten bijvoorbeeld een wandeling te maken bij de campus. De proefpersonen kregen te horen dat onderzoekers benieuwd waren naar de ‘persoonlijke indrukken van de campus’. De helft van de studenten bleef binnen, en legde een route af langs onder andere de sportfaciliteiten en door tunnels. De andere groep maakte gebruik van een fietspad langs een kanaal en de botanische tuin. Uit ingevulde vragenlijsten na afloop blijkt dat de buitenwandeling leidt tot meer ontspanning, een duidelijke toename van positieve gevoelens en bescheiden afname van piekeren en tobben.
Op zich lijken deze uitkomsten niet erg verrassend. Eerder onderzoek heeft bijvoorbeeld uitgewezen dat patiƫnten in ziekenhuizen sneller herstellen als ze uitzicht hebben op bomen dan op een stenen muur. De crux van het onderzoek van Nisbet en Zelenski is echter dat ze de helft van de proefpersonen alleen vroegen te voorspellen wat het effect op het humeur zou zijn van een wandeling binnen of buiten. En dan blijkt dat de studenten onderschatten hoeveel goed de buitenwandeling hen zal doen. Het effect van de binnenwandeling blijken ze juist te overschatten. Natuur werkt helend, maar veel mensen beseffen dat onvoldoende.
Remedie tegen stress? De Finse psycholoog Kalevi Korpela ontdekte iets soortgelijks bij onderzoek onder 1.273 bewoners van de steden Helsinki en Tampere. Mensen die vaker piekeren en meer gebukt gaan onder het tempo van het moderne leven, melden dat verblijf in de natuur voor hen helend werkt. Tegelijkertijd bezoeken zij de natuur minder vaak. Korpela: ‘Deze inconsistentie was een verrassing voor ons.’ De mogelijkheden van de natuur blijven op die manier onbenut. Korpela ziet daarom kansen voor het vergroten van welbevinden. Tegelijkertijd laat hij per email weten dat de positieve effecten van natuur niet voor iedereen automatisch ontstaan. ‘Ik geloof niet dat het mensen is aangeboren dat zij zich goed gaan voelen zodra zij in een natuurlijke omgeving zijn.’ Het maakt voor het effect dat natuur heeft bijvoorbeeld veel uit op welke aspecten in de omgeving mensen hun aandacht richten. Hoe belangrijk dit effect is, blijkt uit onderzoek waar mensen dezelfde route liepen langs water. De proefpersonen die gehoord hadden dat zij langs een waterzuiveringsbekken kwamen, genoten
minder dan personen die dachten dat zij langs natuurlijk water liepen. Een positieve natuurbeleving zit dus voor een deel tussen de oren. Of zoals de Engelsen het zouden kunnen zeggen: Natural beauty is in the eye of the beholder.

Natuurbelevingspad Korpela heeft daarom midden in Finland het eerste psychologische natuurbelevingpad in de wereld uitgezet. De route is zes kilometer lang en slingert door heuvelachtig bos. De weg combineert mooie uitzichten en biedt een intiem pad dat soms over plankieren loopt. Op de borden langs het pad staan een negental psychologische oefeningen beschreven, die het positieve effect van natuur moeten vergroten. Korpela nam vragenlijsten af bij 167 Finnen die het pad hadden uitgeprobeerd. De overgrote meerderheid toonde zich tevreden met de oefeningen. Zij hadden het gevoel dat het pad hen goed had gedaan en zij voelden zich krachtiger. Meer dan de helft van de wandelaars vertelde het pad te zullen aanraden aan kennissen en zelf nog eens terug te komen. Door de positieve resultaten wordt momenteel onderzocht of in Zweden, Luxemburg en Frankrijk soortgelijke paden geopend worden. Een op de tien wandelaars vindt het Finse natuurbelevingpad maar niets. Deze wandelaars vinden met name dat het pad te dicht bij de bewoonde wereld blijft. Hun voorkeur voor ruige, onaangeraakte natuur heeft mogelijk te maken met een specifiek aspect van natuurbeleving. Wanneer we alleen zijn in een pure, natuurlijk omgeving, dan kunnen we ervaren dat we een onbeduidend radertje zijn in het grote schema van het leven. De bomen, meren of bergen om ons
heen zijn onverschillig over ons bestaan. Dit helpt te beseffen dat alledaagse zorgen niet van levensbelang zijn. Statusangst, kantoorpolitiek en de kringetjes van het eigen gepieker doen er gewoon minder toe. Dit werkt bevrijdend. Volgens de sociaal psycholoog Sander Koole van de Vrije Universiteit profiteert niet iedereen van het specifieke effect dat ruige natuur kan hebben. Koole: ‘Mensen die momenteel niet lekker in hun vel zitten en bewust zoeken naar zingeving, zijn beter af in een parkachtige, nette natuur. Wildere natuur met rottende bomen en misschien zelfs dode dieren roepen veel associaties op met vergankelijkheid. Als je dat aankan, levert dat waarschijnlijk een gevoel van vrijheid en betekenis op. Maar voor wie het vinden van betekenis op dit moment niet automatisch verloopt, is het beter de wildheid van het leven even niet op te zoeken.’
Een bewerkte versie van dit artikel is eerder verschenen in Psychologie Magazine.