Geëmigreerd naar Duitsland; het Harzgebergte


Mijn persoonlijke ervaringen en observaties als Nederlandse ondernemer in de Duitse cultuur in de Harz, het unieke berggebied in Noord-Duitsland dat ooit tot voormalig Oost-Duitsland behoorde. (DDR)

Neem ook een kijkje op:
http://www.harztocht.nl
http://www.luppbodemuehle-harz.de/nl


zaterdag 9 juni 2018

Waldeinsamkeit: een Duits woord met een universeel gevoel.


De Duitse taal is verbazingwekkend slim, daar waar het op een specifiek gevoel aankomt.
Eén woord omvat meer dan je nauwelijks kunt uitleggen in één zin in andere talen. Een woord dus, dat zich niet laat vertalen, waardoor het een begrip wordt, ook in andere talen.

Zo’n woord is WALDEINSAMKEIT .

Ik heb het woord “waldeinsamkeit” gevonden  in veel talen; gedichten en titels van muziekstukken en schilderijen, maar gek genoeg niet in het Nederlands…wij kennen dit begrip niet..

Het is één van die Duitse woorden met een zwaarwegende, bedekte gevoelslading.
Letterlijk vertaald betekent “Wald”: wildernis of bos. “Einsamkeit” betekent letterlijk eenzaamheid of alleen zijn. Waldeinsamkeit verwijst echter naar een specifiek gevoel van alleen zijn in de bossen.

Het roept wellicht in eerste instantie een ongemakkelijk, wat angstig gevoel op, maar het is toch een positief begrip, dat rust en naar binnen gerichte aandacht suggereert in een idyllische omgeving.

Als je ooit een wandeling alleen in het bos hebt gemaakt en je voelt je daarna een stuk prettiger, dan begrijp je het. De rust van het bos scherpt je zintuigen die afgestompt zijn door de vele prikkels van het stadse leven. Je zintuigen komen weer tot leven in een vredige, lichte spanning….elk moment word je geluiden en schaduwen gewaar die je onverwachte sensaties opleveren. Je verbeelding snelt je vooruit bij het sjirpen van wat een vogel zou kunnen zijn; het kraken van het blad onder je voeten; de wind tussen de takken of zelfs je eigen snelle ademhaling en het kloppen van je hart.
 
Het begrip Waldeinsamkeit wordt ook wel in overdrachtelijke zin gebruikt en het betekent zoiets als: je wilt even tot jezelf komen. In het Engels bijvoorbeeld spreekt men dan van „I fled into the green Waldeinsamkeit“ of in het Duits: „Ich floh in die grüne Waldeinsamkeit“
 
Dan is er zeker ook een stroming, die de melancholieke, sombere kant van waldeinsamkeit als uitgangspunt neemt. Dan is de gevoelswaarde het meest te vergelijken met “de Blues”; de muziekstroming, die de zwaarmoedige kant van het leven beschrijft. Als je bij de Blues in een melancholische stemming verloren raakt in gedachten en overpeinzingen, dan raak je in een staat van Waldeinsamkeit.
 

En zeker is, dat de wildernis en bossen van Duitsland majestueus en mysterieus zijn…speciale plekken. Als vanzelf voel je je hier alleen, waardoor je verdwalen kunt in je eigen gedachten, terwijl je erdoor heen struint. Misschien is het wel daarom, dat de Duitsers het woord “Waldeinsamkeit” hebben. Zij weten méér dan ieder ander hoe het is om alleen te zijn in de wildernis en je daarna als herboren te voelen.


 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten